Ergenlik dönemi, hem gençler hem de ebeveynler için zorlayıcı bir süreçtir. Bu dönemde yaşanan çatışmalar çoğu zaman “çocuğum değişti” ya da “bizi dinlemiyor” şeklinde ifade edilir. Oysa değişen sadece çocuk değil, ilişkinin dinamiğidir. Ergenlik, bireyin kimlik kazanmaya çalıştığı bir dönemdir. Sınırları zorlamak, karşı gelmek ve yalnız kalma isteği bu sürecin doğal parçalarıdır. Ancak ebeveynler bu davranışları çoğu zaman saygısızlık ya da kopuş olarak algılar. En sık yapılan hatalardan biri, ergenle iletişim kurarken sorgulayıcı ve eleştirel bir dil kullanmaktır. “Neredeydin?”, “Neden böylesin?” gibi sorular genci savunmaya iter. Bu da iletişimi daha da kapatır. Ebeveyn danışmanlığında hedef; ergenin bireyselleşme ihtiyacını kabul ederken, ebeveyn- çocuk bağını koparmadan sağlıklı sınırlar oluşturabilmektir. Ergenler anlaşılmadıklarını hissettiklerinde susarlar; anlaşıldıklarında ise paylaşırlar.